Het copyright van deze website berust bij het bestuur van de VVF.
Home
Bestuur
Standaard en Kleurslagen
Afwijkingen v/d standaard
Clubdag en shows
Agenda
Geschiedenis Valenciana
Geschiedenis VVF
Vraag en aanbod
Links

Suggesties? Vragen? Mail ons!


Standaard

             laatste update 22-4-2015
             webdesign en webmaster Ben Moll

Al de tekeningen op deze site zijn gemaakt  door Jan de Jong.
De foto's komen uit het VVF-archief
De geschiedenis van de VVF

Hoewel de Vereniging van Valenciana Fokkers (VVF) pas in 1947 opgericht werd, gaat haar geschiedenis eigenlijk terug tot voor de 2e Wereldoorlog en wel tot de tijd dat er voor de eerste keer Valenciana's uit Argentinië geïmporteerd werden. Dit ging als volgt:

Uit een publicatie van de Argentijn H.N. Bargman in het Engelse blad The Pigeon, dat door C.S.Th. van Gink overgenomen werd in het blad "Avicultura", had één van onze oprichters, dhr. W.H van der Gugten begrepen dat het in Argentinië, na de postduif, het tweede ras was en dat het buiten een vliegras ook een showras was. Omdat hij, en met hem enige anderen, toch wel de voorkeur gaf aan het showen van Valenciana's boven het vliegen en vangen, kreeg hij van het groepje gelijkgestemden toestemming om te proberen Valenciana's uit Argentinië te importeren.

Na veel inspanning (in 1938/1939 was er nog geen internet, email, telex, fax, nauwelijks telefoon, nauwelijks luchtpost) lukte het om met Bargman in contact te komen. Deze bleek direct bereid zijn medewerking te verlenen aan de import van 6 koppels Valenciana's. Toen begonnen de moeilijkheden pas goed:

  1. Er moesten officiële in- en uitvoervergunningen geregeld worden;
  2. Er moest een scheepvaartmaatschappij (per vliegtuig was in die tijd onmogelijk) gevonden worden die, buiten de normale vrachttarieven, extra medewerking wilde verlenen;
  3. De kapitein van het schip moest toestemming geven om een bemanningslid de duiven te laten verzorgen gedurende de reis die tussen de 4 en 6 weken kon duren;
  4. Dat bemanningslid moest ook nog maar gevonden worden, hetgeen in de persoon van de bootsman wonderwel lukte;
  5. Er moest al op de heenreis een zesdelig hok mee naar Argentinië. Met het oog op de enorme temperatuurverschillen op de lange reis moest hier een opklapbaar dekzeil aan vast zitten;
  6. Er moest (in Engelse ponden) vooruit betaald worden. Gezien de prijs van de Valenciana's die varieerde van F 50,-- tot F 100,-- per stuk, een voor die tijd enorme investering. (Vandaar dat Van der Gugten dat ook niet alleen kon)

Verder was deze import een kwestie van goed vertrouwen. Consumentenorganisaties of klachtencommissies bestonden toen nog niet. Nadat het schip in Nederland aangekomen was, bleken alle 12 de Valenciana's de reis goed doorstaan te hebben. De kapitein had zelfs een aantal eieren bewaard.

Het groepje fokkers dat het voor de 2e Wereldoorlog 2 x en daarna nog 1 x gelukt was om Valenciana's te importeren, besloot hierna om een vereniging op te richten. Gezien de importen deden ze al veel samen maar men vond het toch tijd worden om e.e.a. in verenigingsvorm te gieten. Daarbij kwam dat men de Valenciana ook als ras erkend wilde hebben en daar was toch een vereniging voor nodig. Een individuele fokker kon en kan dat niet. Op 23 september 1947 werd in het achterste gedeelte van de duivenwinkel De Zwarte Vogel te 's-Gravenhage de VVF opgericht. Uit de oprichtingsstatuten blijkt dat W.H. van der Gugten de eerste voorzitter werd, terwijl de functie van secretaris en penningmeester toen nog een combinatiefunctie was en vervuld werd door Ph.H.Blokpoel. Nauw betrokken bij de oprichting waren verder Ph.M.Kok jr. en uiteraard de eigenaar van De Zwarte Vogel, Th.A.W. de Zwart, terwijl ook de namen Taal en Spaans in die tijd genoemd werden. Allemaal Haagse fokkers.

geboorteplaatsvvf

Jammer genoeg is er uit die begintijd niet zoveel bewaard gebleven. De oudste bewaarde ledenlijst dateert uit uit 1956. Het bestuur bestond toen uit vijf leden, zoals in de oprichtingsstatuten ook voorgeschreven was. Ph.M.Kok jr. was toen voorzitter, terwijl Ph.H. Blokpoel nog steeds secretaris/penningmeester was. Verder maakten nog steeds W.H. van der Gugten en Th.A.W.de Zwart deel van het bestuur uit. Vicevoorzitter was J.B.Wijnants. De VVF was in die tijd behoorlijk topzwaar, want tegenover de vijf bestuursleden stonden of zaten maar zeven gewone leden. Omdat de VVF toen nog erg klein was en er maar één (gewoon) lid niet uit Den Haag kwam maar uit Delft, kon er gemakkelijk in een kleine ruimte vergaderd worden.Deze ruimte was wederom het achterste gedeelte van De Zwarte Vogel. Kennelijk voorzag de VVF in een behoefte, want in 1957 waren er al 21 leden en in 1970 62. Daarna ging het gestaag omhoog tot 91 leden in 1993, waarna het terugviel tot 47 in 2003. Inmiddels is de weg omhoog weer ingeslagen want in 2008 had de VVF opnieuw 91 leden (terwijl het er eventjes zelfs over de 100 waren), van wie de helft (ver) buiten Den Haag woonde. Inmiddels is door de algemene terugloop in het houden van duiven ook ons ledental weer gedaald tot net over de 50. Toen de VVF te groot werd om bij De Zwarte Vogel te vergaderen, is er jaren in zaaltjes van bodega's en café's vergaderd. Na Dorus is ook zijn zoon Joop tot zijn overlijden lid van de VVF geweest en is een andere zoon, Albert de huidige eigenaar van De Zwarte Vogel, dat nog steeds. Albert staat rechts op bovenstaande foto en was dus al heel jong bij de VVF betrokken. Hij herinnert zich nog dat als er vergaderd werd, hij en zijn broers er dan niet bij mochten zijn en naar boven gestuurd werden. De banken (links op de foto) werden tegenover elkaar gezet, een tafel ertussen en vergaderen maar. De moeder van Albert verzorgde dan de koffie. Verder is De Zwarte Vogel onze hoofdsponsor. Zoals u ziet zijn de VVF en De Zwarte Vogel nagenoeg  onverbrekelijk met elkaar verbonden en vormen zij bijna een eeneiige tweeling.

Dorus Wim van der Gugten Piet van BIezen

                   In 1969 stichtten een postduiven- en een sierduivenvereniging in het Zuiderpark in Den Haag het Kleindierencentrum (KDC). Eén van de drijvende krachten achter de totstandkoming hiervan was een vooraanstaand lid van de VVF, P.C. van Biezen. Sinds die tijd is het KDC ook het vaste onderkomen voor de VVF, waar zowel de vergaderingen als de jaarlijkse clubdag worden gehouden. De clubdag is het jaarlijkse hoogtepunt. Uitgezonderd 1974 toen er slechts 93 Valenciana's ingezonden werden, varieert het aantal tussen de 150 en 220. De jubileumclubdag in 1987 werd door W.H. van de Gugten, die inmiddels al jaren geleden tot erevoorzitter benoemd was, geopend. Hij overleed in 1988 waarna als eerbetoon aan hem de Van der Gugten medaille voor de winnaar van de clubshow ingesteld werd. In 2010 werd besloten om als eerbetoon aan Dorus de Zwart ook een prijs naar hem te vernoemen en wel die voor het fraaiste kwartet op de clubdag. Door de al gemelde terugloop in leden is ook het aantal Valenciana's op de clubdag verminderd tot rond de 100.

interieur kdc

Het volgende jaar om even bij stil te staan is 1971. In maart van dat jaar gaven W.H. van der Gugten en P.C. van Biezen, in eigen beheer een boekje over de Valenciana uit. Ter gelegenheid van het veertig jarig bestaan in 1987 werd door het bestuur een tweede boekje over de Valenciana uitgegeven.

boekjes

Een ander belangrijk jaar in de geschiedenis van de VVF is 1985. Het toenmalige bestuur besloot om een verenigingsorgaan uit te geven. Voordien werden de convocaties en de agenda in een enveloppe aan de leden toegezonden en werden de notulen van de voorafgaande vergadering op de vergadering voorgelezen. Wilden de leden iets belangwekkends of iets interessants dat op een vergadering besproken was bewaren, dan dienden ze zelf aantekeningen te maken. De uitnodiging voor de jaarvergadering van januari 1985 verscheen dan ook in "boekvorm". Was het in het begin een gestenciled krantje van 4 of 8 kantjes in zwart wit en zonder tekeningen of foto's, thans is het VVF nieuws uitgegroeid tot een 32 pagina's tellend fullcolor gedrukt magazine, dat vier maal per jaar verschijnt en dat vol staat met interessante artikelen en voorzien is van veel kleurenfoto's.

vvfnieuws

Een volgend belangrijke jaar in de geschiedenis en ontwikkeling van de VVF (buiten de jubileumjaren) was 2004. Nadat er jaren over gedelibereerd was, diverse mensen aangezocht waren en weer afgehaakt hadden, lukte het de echtgenote van een vorige penningmeester om een website te maken en deze in januari 2004 in de lucht te krijgen. Na het aftreden van die penningmeester zat de VVF echter zonder webmaster. Na het volgen van een cursus "Website bouwen" lukte het de secretaris echter om de website in de huidige vorm in de lucht te krijgen en bij te houden.

Het laatste jaar om te memoreren was 2012. Op de jaarvergadering op 18 januari werd de Marchenero Kropper Club (MKC), die wegens gebrek aan kader op diezelfde dag opgeheven werd, officieel geïntegreerd, zodat de VVF vanaf die datum twee rassen onder haar hoede heeft.

Zoals u ziet is de VVF helemaal bij de tijd en gaan we op naar een volgende mijlpaal.